استاد علینقی خان وزیری نوازنده ی تار از درخشان ترین چهره های موسیقی قرن اخیر است.نمیتوان تصور کرد که اگر زحمت و تلاش شبانه روزی این نابغه بزرگ موسیقی و شاگردان توانای ایشان مانند ابوالحسن خان صبا، روح الله خالقی،موسی خان معروفی و... نبود چه بر سر موسیقی این مرز و بوم می آمد.

از فعالیت های استاد وزیری می توان تاسیس مدارس و انجمن ها و کلوپ های موسیقی، هنرستان موسیقی، به خط نت در آوردن آثار اساتید قدیمی مانند: آقا حسین نقی و میرزاعبدالله، نوشتن دستور تار و ویلن، رواج نت وتالیف و تصنیف آثار زیبای بسیار، مانند: سرود ای وطن(اولین سرود ملی ایران)، ژیمناستیک موزیکال، بندباز، دخترک ژولیده، دلتنگ، خریدارتو، رویای نیمه شب، شکایت نی ، گلزار، مشتاق و پریشان و ده ها اثر زیبای دیگر را نام برد که همه ی آنها الهام بخش موسیقی دان های زمان خود و متاخرین شدند. این نکته قابل توجه است که خوانندگان بنامی چون بنان و خانم روح انگیز از شاگردان این مکتب بودند و حتی قمرالملوک وزیری به واسطه احترام وارزشی که برای استاد قایل بود نام خانوادگی خود را وزیری نهاد.

آقای روح الله خالقی آهنگساز و موسیقی دان برجسته کتاب جالبی به نام سرگذشت موسیقی ایران نوشته اند که شرح موسیقی دان های قدیم و زمان خود ایشان است و جلد دوم این کتاب به استاد وزیری اختصاص یافته است.

استاد وزیری در شهریور ماه 1358 در تنهایی خاموش شد.

یاد ایشان گرامی باد.

 انوش جهانشاهی سال 1352 در خانواده ای فرهنگی متولد شد. دوران کودکی و نوجوانی را در خطه هنر پرور آذربايجان گذراند و از همان کودکی با دلی سرشار از شوق به خواندن آواز پرداخت. از سال 1368 به صورت جدی به آموزش و فراگيری موسيقی پرداخت و اندکی بعد توفیق حضور در محضر استاد جلال ذوالفنون را به دست آورد و طی چندين سال از محضر ايشان کسب فيض  نمود و در نهایت به دريافت  تقدير نامه از ايشان نائل گردید.

وی همزمان با کار نوازندگی به تحصيل تئوری موسیقی، سلفژ، مبانی آهنگسازی، هارمونی، کنترپوان و ارکستراسیون نزد استادان فرهاد فخرالدينی، کامبیز روشن روان و محسن الهامیان پرداخت.در عـين حال تحصيلات آکادميک و دانشگاهی خود را تا دریافت درجه ليسانس ادامه داد.

اساساً فعاليت های هنری انوش جهانشاهی را می توان به سه بخش اجرا، تدریس و تأليف تقسيم کرد. وی کنسرت های متعددی به همراه استاد جلال ذوالفــنون در شهرهای مختلف ایران و برنامه هایی در كشورهای خارجی از جمله انگلستان، آلمان، اسپانیا، اسکاتلند و ... اجرا نموده است.

از او چهار کتاب موسيقی (شامل گلچينی از تصنيف های خاطره انگيز و ملودی های بومی ايران برای تار و سه تار) به نام های «جان مريم» ، «غوغای ستارگان» ، «آتش کاروان» و «پيک سحری» منتشر شده است. همچنين «کتاب چهارم آموزش سه تار» ( برای هنرجويان پيشرفته ) و کتاب نفيس «تجزيه و تحليل موسيقی ايران» ( به دو زبان فارسی و انگليسی ) تأليف استاد جلال ذوالفنون، به کوشش و ويرايش وی انتشار يافته اند. انوش جهانشاهی در کاست های آموزشی کتب استاد ذوالفـنون نیز با ايشان همکاری داشته است.

همچنین دو آلبوم موسیقی (کاست و CD) با تنظیم و اجرای وی به نام های نغمه های ماندگار 1 و 2 منتشر شده است که این آثار برگرفته از یکصد ترانه محلی و تصنیف های ملی ایرانی می باشد که قبلا توسط وی در چهار جلد کتاب نت نگاری و آوا نویسی شده بود.                                                           

ابوالحسن صبا در سال 1281 در تهران به دنیا آمد .

پدرش ابوالقاسم کمال السلطنه فرزند محمد جعفر خان صدرالحکما ، فرزند محمود خان صبا ، شاعر و نقاش دوره ی ناصری بود . محمد خان صبا نیز خود نوه فتحعلی خان صبا ، ملک الشعرای دربار فتحعلی شاه قاجار بود که علاوه بر شاعری ، بر شهرهای قم و کاشان نیز حکومت می کرد . کمال السلطنه ، پدر ابوالحسن صبا ، که شغل طبابت داشت از مردان فاضل و هنردوست و اهل ادب محسوب می شد و علاقه فراوانی به موسیقی اصیل و سنتی ایران داشت . ساز سه تار را بسیار زیبا و دلنشین می نواخت و ابوالحسن صبا ، مشق این ساز را برای اولین بار نزد پدر خویش آغاز کرد . وی شاگرد اساتیدی از جمله میرزاعبدالله حسین خان و اسماعیل زاده و درویش خان و... نیز بوده است .

زنده یاد ابوالحسن صبا ، در طول زندگی پربار و برکت خود برای موسیقی ایران و فرهنگ صوتی کشور خدمات با ارزشی انجام داد و یکی از پایه گذاران و هنرمندان اولیه برنامه های گلها بود که با این برنامه ها همکاری کرد و به آن رونق و اعتبار بخشید ، که شاید بی اغراق بتوان گفت که زندگی او مصداق این شعر سعدی است :

« صبر ایوب بباید پدر پیر فلک را             تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید »

استاد ابوالحسن صبا در شب جمعه بیست و نهم آذر ماه 1336 در یک روز سرد پاییزی چشم از جهان فروبست . خداوند روح این انسان هنرمند و شریف را قرین رحمت سازد .          

در سال 1336 در جنوب غربی بم تولد یافت .

از 5 سالگی به خواندن آواز علاقه نشان داد و از ده سالگی تحت آموزش پدر قرار گرفت و با دستگاه های موسیقی آشنا شد . در خانواده ای که عمویش تار و ویلون و دو برادرش سنتور و دامادشان تنبک می نواخت . تا سال 57 نزد عموی خویش آموزش دید و پس از آن در آزمون باربد نفر دوم شد .

پس از آن هفته ای یک بار فاصله 2400 کیلومتر راه رفت و برگشت بین بم تا تهران را جهت آموزش نزد استاد شجریان می پیمود .

اولین کار وی با گروه عارف و با همکاری مشکاتیان – کامکارها – کیانی نژاد و کیوان ساکت شکل گرفت ، صدای او همگان را شگفت زده کرد و قبل از سفر به اروپا آلبوم مژده بهار را روانه بازار کرد .

بسطامی در تهران مورد بی مهری های زیادی واقع شد . حتی تلویزیون بعد از مرگش درباره ی او بسیار سخن گفت در زمان حیات وی صدایش را بدون ذکر نامش پخش می کرد . بغض ها ، کینه ها ، توطئه ها ، بد خواهی ها و نادیده انگاشتن ها او را از زندگی در فضایی که هیچوقت آن را دوست نداشت ، دور می ساخت . همیشه می گفت " دوست ندارم در این فضا تنفس کنم " و سر انجام به کویری که به آن عشق می ورزید برگشت .

 در دی 82 روح کویری اش از فشار رنجهایی که در طی 46 سال زندگی اش تحمل کرد در زیر آوار زلزله بم آزاد شد و به آسایش ابدی رسید .

روحش شاد .

برخی از آلبوم ها :

افشاری مرکب – مژده بهار – افق مهر – افسانه – تحریر خیال – ظهور – موسم گل – وطن من – و...  

سراج در سال 1337 در اصفهان متولد شد.

وی فرزند سید محمدرضا سراج است. وی دارای مدرک تحصیلی فوق لیسانس معماری از دانشگاه شهید بهشتی می باشد.

وی علاوه بر آواز با نواختن سنتور و سه تار نیز آشنایی دارد و همچنین در دانشگاه هنرهای زیبا بحثی تحت عنوان شناخت هنر را تدریس می کند.

برخی از آلبوم ها :

بوی بهشت - نینوا – دل آرا – شرح فراق - طریقت عشق – باغ ارغوان – بی نشان – شمس الضحی – و...