در سال ۱۳۱۱ در تهران متولد شد . او از کودکی به نواختن ضرب علاقه مند بود ، از محضر استاد حسین تهرانی بهره گرفت و به فراگیری ضرب ، از این استاد بزرگ پرداخت .هر روز بنا به بهانه هایی نزد استاد می رفت و به حرکات پنجه دستان او بر روی ضرب توجه می کرد و عاقبت روزی استاد از وی سوال کرد : « به نواختن تنبک علاقه داری که بیشتر روزها به اینجا می آیی و این چنین کنجکاوانه به پنجه های دست من نگاه می کنی ؟ »

وی در جواب گفت : « بلی بسیار علاقه مندم که من هم بتوانم روزی فن نواختن ضرب را فراگیرم و بتوانم آن را بنوازم . » استاد تهرانی که علاقه وی را به نواختن ضرب دید ، پذیرفت که به او تعلیم دهد و او در لیست شاگردان استاد بزرگ ضرب ایران قرار گرفت و این افتخار نصیب وی گردید .

جهانگیر ملک ، بعدها خود به تربیت و تعلیم شاگرد پرداخت و شاگردان خوب و با استعدادی نیز تحویل موسیقی ایران داد . او در سال ۱۳۳۰ توسط استاد علی تجویدی به رادیو راه یافت مشیر همایون شهردار که در آن زمان رئیس شورای موسیقی بود مورد امتحان قرار گرفت و چون در این امتحان قبول شد ، کار خود را در ارکستر ویژه که سرپرستی آن با خود مشیر همایون بود آغاز کرد . پس از آن با ارکسترهای شماره های ۱ « به رهبری حسینعلی ملاح و مهدی مفتاح » ، ارکستر شماره ۲ « به رهبری مجید وفادار و علی تجویدی » ، ارکستر شماره ۳ « به رهبری پرویز یاحقی » ، ارکستر شماره ۴ « به رهبری مهندس همایون خرم » ، ارکستر شماره ۵ « به رهبری عباس شاپوری » ، ارکستر شماره ۶ « به رهبری بزرگ لشگری و جواد لشگری » به فعالیت و همکاری پرداخت .

جهانگیر ملک ، پس از مدتی توسط شادروان حبیب اله بدیعی برای همکاری با برنامه های « گلها » دعوت شد و همکاری با ارزش خود را با این برنامه آغاز کرد . حاصل این همکاری ها اجرای آثار جالب و بدیعی است که در برنامه های مختلف « گلها» می شنویم .

برخی از آلبوم ها :

گل افروز – سدره ۲ – جان افروز – و...