علی اکبر شیدا (13هـ.ق.) فرزند شاه ولی در شهر شیراز متولد و در تهران به مسلک درویشان خانقاه صفی علیشاه پیوست و تا پایان عمر نیز در همان خانقاه زیست. علاقه و اعتقاد او به خانقاه و طریقت درویشی به حدی بود که تصنیفی زیبا در مایه سه گاه با نام « مولود نبی » ساخت که یکی از بهترین آثار هنری او به شمار می رود.

میرزا علی اکبر شیدا را باید پایه گذار اصلی تصنیف و ترانه به معنی و مفهوم امروزی بدانیم. او راهگشا و راهنمای عارف در تصنیف سازی بود و به عبارت دیگر تاریخ تصنیف سازی و ترانه سرایی در ایران با شیدا آغاز می شود ؛ چه تصنیفهای پیش از او ، هرگز شکل تصنیفهای او را نداشته و با شعر و موسیقی تا این حد همگام نبوده است.

«علی اکبر شیدا ، موسیقیدان و شاعر تصنیف ساز ایرانی که تصانیف او مقبول عموم بود و عارف او را بر خود مقدم می دانست و از او به نیکی یاد کرده است. شیدا مردی درویش و وارسته بود ، مختصر سه تاری میزد و خط نستعلیق را هم خوش می نوشت. آهنگها و اشعارش بسیار مطلوب و دلنشین است.قلبی پر از مهر و وفا – که همواره به کمند عشق زیبا رویان گرفتار بود – داشت. آهنگهای او – با آنکه متجاوز از 50 سال از تاریخ سرودن آنها می گذرد ، هنوز دارای لطف و جاذبه است.»

علی اکبر شیدا یکی از اولین و بهترین تصنیف سازان گذشته بوده که هنوز با گذشت حدود 70 سال ساخته هایش دلچسب و مورد پسند است . وی با نواختن سه تار آشنایی داشته و تصنیف های زیادی ساخته است که اغلب با استقبال مردم مواجه گردیده و هنوز ورد زبان است.

از جمله در فکر تو بودم و....

معرو ترین تصنیف های علی اکبر شیدا عبارتند از:

- دوش دوش دوش که آن مه لقا – بت چین – عشق تو آتش زد – از بس به تار زلفت دلها گرفته منزل – از غم عشق تو ای صنم روز و شب ناله ها می کنم من – تو دوری از برم دل در برم نیست – از غم عشقت دل شیدا گشت – و...

از بین خوانندگان موسیقی سنتی خانم مرضیه تمام آثار شیدا را خوانده است.